تعبديّت اخذ سلاح اظهر ، تعبديّتِ حمل سلاح و آلات دفاع است در حال نماز ، نه شرطيّت براى صحّت آن ، پس نماز بدون حمل ، صحيح است ، اگر چه غيرِ حامل آن ، آثم است ، مانند قبل و بعد از نماز . و در محمول اگر نجاستى باشد ، جائز است حمل آن اگر ممّا تتمّ فيه الصلاة نباشد ؛ و گر نه جواز آن ، موقوف به ضرورت و عدم اندفاع خوف بدون حمل و عدم امكان نماز فرادى در غير محل خوف است ، اگر چه ملبوسِ فعلى ، يا متعدّى به بدن و ثوب نباشد نجاست آن بنا بر احوط ، و همچنين است در تقييد به عدم امكانِ انفراد اگر چه با حمل سلاح باشد ، يا در كنار صف بودن در صورتى كه سِلاح ، موذىِ غير باشد . نماز عُسفان و اما نماز « عُسفان » به فتواى « شيخ » و اتباع أو و حكايت أو بدون سند از حضرت رسول صلى الله عليه و آله ، پس احوط عدم اختيار آن است با اندفاع خوف به مثل نماز فرادى ، يا به نحوى كه مستلزم نماز مخالفِ قاعده نباشد . و طريقهء آن ، ائتمام دو صف و متابعت آنها است تا سجود ، و حراست صف دوّم است اهل صفِ اوّل را در سجدتين ؛ و به عكسِ اين ، در ركعت دوّم بعد از انتقال صفِ دوّم به جاى صف اوّل . و اظهر كفايت از اين ترتيب است اگر به سبب ازيديّتِ صفوف از دو صف ، هر صفى جز يك سجده را ، تاركِ متابعتِ در آن و مشغولِ حراست ديگران نباشند اگر مستلزم فعل كثير به سبب مزيد انتقال نباشد به جهت رعايت اتّصال در يكى از هر صف مثلا ؛ و اختيار تخلَّف در غير ركن ، بر تخلف در آن مقدّم است . و معتبر است در اين كيفيّت ، كه دشمن ، در جهت قبله باشد و نتواند از راهى غيرِ معلوم ، حمله نمايد ، و امور آنها آشكار بر اهل نماز باشد ، و بتوانند نمازگزارها حراست نمايند به طريقهء مذكوره ، و ممكن است افتراق به دو صف ، چنان كه در اين طريقه مذكور شد . نماز شدّت خوف ( مطارده ) و در نماز « مطارده » و شدّت خوف كه با هيچ يك از طرق متقدّمه حتى فرادى ،